Savaş Ve Çocuk Şiiri - Mevlüt Bektaş

Gökyüzünü vurdular dün, çocuk kalbinden.
Bulutların gözleri kanadı.
Yıkadılar yuğdular.
Mavi kefenlere sardılar.
Yağmurunu aldılar, çamura koydular.
Gökkuşağını siyaha boyadılar.
Bulutları sıktılar, cenderede.
Koca koca adamdılar.

Gökyüzünü vurdular dün.
Düşmeden yere, bin parçaya böldüler.
Oturdular paylaştılar.
Yanına ölümü koydular.
Koca koca adamdılar.

Gökyüzünü vurdular dün.
Sıcaktı evleri, çocuklarını sevdiler, yemek yediler.
Haberleri yokmuş gibi durdular.
Yatıp uyudular.
Koca koca adamdılar.

Gökyüzünü vurdular dün.
Çocuklar öksüz oldular, yetim kaldılar.
Üşüdüler, çorap yoktu ayaklarında.
Açtılar, susuzdular, yara bere içindeydiler.
Koca koca adamdılar.

Gökyüzünü vurdular dün, çocuk kalbinden.
Utanmadılar sıkılmadılar.
Kan damlıyordu ellerinden.
Koca koca adamdılar, korkaktılar