Sen Şiiri - Mevlüt Bektaş

Her sonbaharda,
Sen dökülür benden.
Sonralar alır, sonların yerini,
Ağır gelir, sonra, bendeki sen.
Ağır gelir, sonra içimdeki ben.
Unuturum, bir yerde kendimi.
Nasıl yaşanmaz olurum, bilsen.

Sokaklarımda, yalnızlık kokar.
Düşlerim yok.
Gün doğmaz, şehrime.
Gözlerin düşer, öylece, gözlerime.

Rüyaların, rengi değişir.
Pencereden, yol görünür, uzaklara.
Kala kalır, zaman olduğu yerde.
Yıldızlarım karanlıktır, bundan böyle.

Nefes alışlarım, azalır.
Ağır gelir yaşamak.
Gözlerim dalıp gider, yerli yersiz.
Sonra, senli şiirler yazarım, bensiz.
Okuyanı, anlayanı, olmayan…