Önce saniyeler unutturur seni,
Dakika araya çeker perdesini.
Unutman gerekir derken geçen saat,
Sorar mı gönlüne: Var mı sende takat?
Gece seni sana şikayet ederken,
Susup kalacaksın veda çok erkenden.
Isıtmaz içini doğan güneş artık,
Yoluna ışık yok, her yan bahtı yırtık.
Günler geçtikçe hep yoracak canını,
Sorar mazi sana eski her yanını.
Haftalar bakmaz da kaçırır gözünü,
Aylar inkar eder senin öz sözünü.
Yıllar öldü sayar seni sildiğinden,
Kimseyi de koymaz yerine dününden.
Limanlar yüz döner sığındığın anda,
Emeğin yok olur her geçen zamanda.
Vakit saniyenin başladığı andır,
Bu sessiz gidişin sonu hüsranındır.
2026
Ebubekir AktaşKayıt Tarihi : 15.05.2026 14:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!