Sandığın Sırrı Şiiri - Aykut Kınay

Arka odada ceviz oyma sandık,
İçinde saklı çiçek desen bohça.
Siyah beyaz resimler arkasında,
Meçhulü okudum: “Yâreli gerek.”

Ön yüzde tanımadığım simalar;
Kimi gülümsüyor, kimi el sallar.
Yan tarafta karanlık bir sütunda,
Kabartma yazıda: “Aşk beni aldı.”

Sandığın sırrı gönlüme döküldü.
Gözlüğümün ekranında uçuşan,
Tavus kuşunun gölgesi içinde;
Bakma gagaya; ara “bende beni.”

Elinde baston olan yaşlı dedem,
Sözleri yakîn, hâli dilsiz rehber.
Bakışı düştü ceviz kabuğuna.
Aşk fısıldadı: “Kendine sor da gel.”