Sarnıç Şiiri - Aykut Kınay

Nereye gözlerim kaysa,
İçimdeki seni gördüm.
Her adımda uzaklaşan
Mesafelere tutundum.

Loş bir gecenin içinde
Tek bir kıvılcım aradım.
Düşlediğim bu âlemde
Beni sana muhtaç kılan.

Çektim rüzgârı kendime,
Nefesim ona dokundu.
Döndü, damlalar buz kesti,
Sarnıçların içinde aşk!

Kutup Yıldızı parladı,
Döküldü gönül ikizim.
Aktı engin denizlere,
Yükseldi seninle göğe.