Bir şehir, önce içinde küçülür insanın.
Bir sokak dar gelir, bir merhaba ağır.
Yüzler tanıdık, yürekler sürgün gibidir.
Aykırı yataklarda çırpınır sevda,
Kirli çarşaflarda kanar umut.
Dün yine sesinin rengine benzer
Bir sesle irkildim içim titredi
Bu kadar mı olur böyle mi benzer
Merhaba deyince içim titredi
Islandı gözlerim düştü bir damla
Neden ben diyerek yorma kendini
Her derdin dermanı derdin içinde
Namerde yıktırma gönül bendini
Âlim de zâlim de ferdin içinde.
Aciz bir kul değil haktan emirle
Sen beni Üsküdar’a davet etmeli ve sen beni kirpiklerim Kız Kulesi’ne bir mızrak gibi saplandığında, demli bir çay eşliğinde dinlemelisin!..
İ
İki kere ikiyi beş yaptırıp
Taneyi bin etmek, caiz sayıldı
Ezbere bilinir çöktüğü köşe
Meçhulden sola dön, ilerde sağda
Ansızın ağlarken vuruyor döşe
Kederden sola dön, ilerde sağda
Boşluğa sarılıp uyuyor bazen
Mahşere kalmasın tıpkı ben gibi
Yaşarken ölmeyi tattır Allah’ım
Gülmeyi unutsun dünkü ben gibi
Gözünden selleri aktır Allah’ım
Görmesem de olur duyayım yeter
Şerden uzak hayır söyle
Günü dünden ayır söyle
Emrin olur; buyur söyle
Uymaz isem kahrolayım
Görüyorum mecalini
''Kedisini medisini, edisini büdüsünü''
Fuhuştan beslendi seneler boyu
Kerhane patronu kansız pezevenk.!
Öldük bittik diyen zümre
Köşe bucak keyf çatıyor
Arda, Ahmet, Ayça, Cemre
Kadehine buz katıyor
Tarih verip zahir gibi
Öldük bittik diyen zümre
Köşe bucak keyf çatıyor
Arda, Ahmet, Ayça, Cemre
Kadehine buz katıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!