Ne bağ kalmış ne bir bahçe
Yalanıyla biliniyor
Kültür sıfır bozuk lehçe
Ezberiyle biliniyor
Dili peltek eksik dişi
Her yol, her adım, her soluk
bir gün kabre varır.
Ve orada
ne sabır ödülsüz kalır,
ne kibir affedilir.
Bir gülüşe sığdırılmış acılar
dökülür gecenin koynuna.
Bir gülümseyiş içine
bin kırık gün gizlenir.
Kimse bilmez;
Bir gece gözünü kırpmadan sabah
Etmedim diyorsan sana boş gelir
Simsiyah odada bir resme semah
Dönmedim diyorsan sana boş gelir
Yemeden içmeden üç paket duman
Cebi haram hak dolunun
Küfrü bile övgü bugün
Utanç ama hâk yolunun
Karşılığı sövgü bugün
Kıyam rükû secde dense
Tövbe bilmez dillerin, hükmü hakim nicedir,
Vebalinde sen varsın! Demek için burdayım.
Mis kokulu güllerin, boynu bükük nicedir,
Vebalinde sen varsın! Demek için burdayım.
Aman diyen babanın tene düşen beninin,
Arının ağzından kustuğu balın
Özünde sabır var sabır can kızım
İnsanın dünyada gezdiği yolun
Sonunda kabir var kabir can kızım
Soyunla boyunla toyunla övün
Dile gelmez siyahın nefes kesen tonuyla,
Kaç geceyi sabaha yolcu ettin arkadaş?
Keşke bilmez bir aşkın yürek burkan sonuyla,
Kaç baharı bir kışa tercih ettin arkadaş?
Gördüm sesin titredi mızrap tele değerken,
Öfke ile yumduğum yumruğumu dişleyip,
Bir köşede diz çöküp çok ağladım yalan yok.
Her cümleme bir ismi nakış nakış işleyip,
Derin derin iç çekip çok ağladım yalan yok.
Güle zulmle mukabele,
Edenlerin cümlesini!
Lalezarı bir mezbele,
Sayanların cümlesini!
Hile hurda planlarla,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!