Bir bilsen sevdan canımı nasıl yaktı
Damladan deryaya düştü kalbim
Yokluğundan çölde kumlar yandı
Gecelerim feryat oldu kalbim Ferhat oldu
Dağlar eridi gönlüm çorak oldu
Baharın en serin akşamlarından birinde en sıcak hayallerle geldim yine sana
Artık gözlerimi kapatıp zihnimde seni canlandırıp bakışını, gülüşünü düşünmeme gerek yoktu
Bu zahmetler acıya yeni düşmüş, hasret rüzgarlarının hafif esintisiyle yalpalayan, göz yaşlarını gönül deresinin dışına taşıran taze aşıkların işi
Sevda diyarındaki toz pembe hayatın karanlıklar dünyasına açılan kapısından henüz girmemiş
İçindeki acılı bekleyişe yenik düşmemiş, aşk ateşinde pişmemiş, çiçeği burnunda aşıklar
İçinde baharın yeşertisi gibi kıpır kıpır duygularla, lalelerin kızıllığındaki alıcılıkla, papatyaların fallara alet oluşundaki samimiyetle kurulan, firakın kokusundan, acının korkusundan uzak yanmamış aşıklar
YAR MEKTUBU
Ey benim uğruna candan geçtiğim bir canına bin bedel biçtiğim yârim
Gelişinle karanlığıma ışık ruhuma rahmet ömrüme bereket vermiştin
Geldiğinde düzleşti yüzümdeki kırışıklıklar fer oldun gözlerime
Ömrüm oldun nefes oldun evvelim oldun ahirim oldun
Aşk denen nimeti tatmama sebep oldun
Yokluğun sokuldu yine akşam kızıllığına
Buharlı camlarımda adın
Büründüm yine yalnızlığın kılığına
Sürdüm gönül kayığımı yüreğin akışına
Tüten sobamın ısısı gibi sevdim seni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!