Sami Özay Şiirleri - Şair Sami Özay

Sevda kuşun kanadındaydı
Belki bir avcını ateşi belki bir kış ayazı belki bir taş belki başka sebepler
Ölüm bu ayrılığa atılan adım
Peki geride kalıpta yanında görmek istediklerini görememek
Ne garip senin etrafında dönenlerin çabaları
Elinden tutan sırtına dokunup dur salma kendini diyenlerin çabaları

Derinden derine ağlayan çeşme gibidir sevgi
Uzaktan uzağa yaş akıtan nehir gibi
Suyun dilinden anlayan dağlar bağlar
Hey hat yârim bana ne söyler şimdi

Gönül mazisi içimde ağır yaralı
Kırıldı kalbimin kolu kanadı
Yokladığım kapı bana kapalı
Defterimde ismin karalı

Maziye baktım derine daldım

Nasıl bir bakışla girdin gönül dünyama
Karmakarışık duygularımı neden daha çok karıştırdın
Bahar soğuğunda ateşler içinde yakmayı nasıl başardın
Sarı saçlarının her bir telinde neden sararttın beni
Daha gönül yaramın kabukları dökülmeden
Sırlarım çözülmeden çıkmazlar içine niye sürükledin

Zaman denen zor tabirin en somut delili bende yokluğunun deliliği oldu
Saniyesine bile hükmedemediğimiz fani dünya da sevdan bana azap oldu
Sevenlere hep sordum dinledim heybem gönül yarasıyla doldu
Sevda yolu zordu gönlüm bu yolda yoruldu

İnkâr edemem sana olan deliliğimi meftunluğun meczupluğu bunlar

Başım dönüyor yokluğundan
Bir his bulamadım varlığından
Aklım olmazların zorluğundan
Ruhum çıkmıyor kimsesiz mezarından

Büyük bir boşlukla uyandım
Yastığımın soğuk yanı bile yakıyordu başımı
Zordu sensizliğe göz açmak
Uyanmam lazım ama sen varsın düşlerim de
Ne mümkün uyanmak

Kaçıp gitmeyi arzu ettim siyaha bürünmüş dünyamdan
Aydınlığa çıksın çıkmasın arkama bile bakmadan
Senden bir nefes kadar dahi yanıma almadan
Usulca gidebilsem ardımdan kimse el bile sallamadan

SEVDA BESTESİ ŞARKILAR
Kapılır gider bazen insan umutsuz hayallere
Hayal gökte uçar düşer yerlere
Ayrılık yok olmak bitmek görünür gerçekçe
Yar uzanmaz artık boşluğa açılan ellere

Meftun oldum gözlerine
Kalbim kilit oldu sözlerine
Bakışlarım esir oldu gözlerine
Doyamadım hiç yüzünün güzelliğine

Firakın kokusunu hissettim