Dolsun yine gönüllere sevgiler
Nura gark olsun sema ve zeminler
Kıbleye döndü bedenler duaya açıldı eller
Dualarla tekbirlerle şimdi gök kubbe inler
Kürre-i arzdan alemi rabbe erişir nida
Açılan elleri geri çevirmez hüda
Seni düşlerdim hep mor sümbüllü dağlarda
Hayallerimde hayatımdaki her şey gibi yarımdı
Gözlerimi kapayıp seni her andığımda
Acıyan kanayan hep sol yanımdı
İtimadım sonsuz olan bana asla ihanet etmeyen dağlar
Çektiğim hasrete kırlar ağaçlar mahzun çiçekler ağlar
GEÇMİŞİN MATEMİ
Bir kış masalı var şimdi arzuladığım
Birde maşınga da çay
Nerede o kestanenin tadı
Neden eskisi gibi parlak değil ay
GENÇLİĞİMİ ADADIM
Bir yudum mutluluk suyu aradı yüreğim
Hasretinin kuraklığıyla kurudu benliğim
Göz çukurlarıma bile işledi çaresizliğim
Akan pınardı dindi gençliğim
Bitti dediğinde gittiğinde bittim
Ben kendimi sende kaybettim
Sevgimden aşkımdan hiç geri dönmedim
Ben aşkı sevgiyi sende öğrendim
İlk kez tutuldum seni çok sevdim
GÖNÜL ÇIKMAZI
Geceler boğar insanı derin manalara
İçinden çıkamazsın durur adeta lisan ve fikir
Akıl almaz sorular kalır soru içinde
Gönül çıkmaza düşer sukut dudaklara
Geldi geçti ömrüm boşa ayrılık geldi çattı başa
Bakmadı gönül acısına gözümün yaşına
Aldı gitti yârimi ellerin kollarına
Hasret yadigâr kaldı yardan bana
Sevda pınarından içemedim kana kana
Hasretinle yandım vurdum kendimi dağlara taşlara
Gelir diye umut ettim seni bu gece
Yıldızlara sordum söylemediler ay yine sessiz kaldı hasretime
Güneşin doğuşunu bekledim yokluğuna sarılıp sabaha sordum nerede diye oda ışığını gizledi
Her sabah pencereme konan güvercini bekledim acaba bir haber getirir mi diye oda konmadı bu sabah pencereme
Acaba ne oluyor neden her şey benden onu gizliyor diye deliye dönmüş bir halde çıktım evden attığım adımlarım bile onu benden gizlercesine tersine gidiyordu
Tutmuyordu dizlerim yüreğim onu anıyor gözlerim her cadde her sokakta onu arıyor baktığım her suret adeta onu benden saklıyordu
Satırlar dolusu yazılar adadım sana
Hatıran sevdan birde unutulmayan kokun yadigâr kaldı bana
Yazılarıma sır ettim hatıralarını
Yaz gönül kalemim lakin ağlama
Sadık yârim defterim bile dayanamadı hatıralarına
GÜZ AĞACI
Güzde yaprak döken bir ağaçtı yüreğim
Döküldükçe yaprakları çıplak kaldım
Bak işte halime avareyim biçareyim
Hey hat ben aşka bu güzde daldım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!