Gecenin en koyu, en tenha yeri
Bir davanın yükü çöker döşeğe
Maziye fırlatıp tüm keşkeleri
Şükür baş koymuşuz kutsal eşiğe
Bilemedim reva mıdır bu sızı?
Yıllar akıp gitti sabır taşından
Gönülde taşırken nurlu yıldızı
Eksilmedi duman dertli başımdan
Dokuz ışık yanar karanlık gecede
Turan der de sızlar kalbimin içi
Vatan mukaddes, sığmaz bin heceye
Söyler vatan türküsü turan bekçisi
Sevda kordur hem de kor
Bu davanın yükü taştan da ağırmış
Kürşat’ın sesini rüzgâra bir sor
Meğer bu yalnızlık Hakka çağrıymış
Kayıt Tarihi : 9.06.2026 22:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!