Hala Seni Seviyorum Şiiri - Sami Özay

Başka bir coşku var içimde
Sanki kırların yeşerişi çiçeklerin dile gelişi
Arıların bir damla bal için çırpınışı gibi
Bademlerin çiçeğine yeniden konup
Mor sümbüller diyarına koşup
Elanın koyusu enginlere dalıp
Aşk deryasından bir yudum su içip
Bahar güneşi ısıtırken bizi
Ben sevda suyuyla serinletecekmişim gibi içimi

Bilmiyorum bu coşkulu duygularla yaşamayı
Ben yokluk tesellisine sarmalanmış
Gönlü sevda yasıyla paslanmış
Duyguları karanlıkla kararmış adam
Bu kıpırtılara alışkın değilim ben

Ama bu bambaşka bir şey
Nereden düştü içime bu huzur
Yüzümdeki gülümseme neye alamet
Issız sessiz koyların yosunlarına dert yanarken
Al yeşil renklere bürünmüş dağlarda
Berrak sular akan derelerde
Güneşin cümbüş ettiği günlerde ne işim var

Durdurun duygularımı geçin heveslerimin önüne
Ben ona bağladığım karamsarlığımı seviyorum
Yokluğuna yaktığım acılı türküler nerede
Ruhumu rahat bırakın ondan vaz geçemiyorum

Coşkular içimi ferahlatsa da
Duygularım sancılarımı rahatlatsa da
Baharla la kışım ısınsa da
Ben ondan vaz geçemiyorum

Dokunmayın donuk kalbime onsuz rahatlığı istemiyorum
Onun olmadığı coşkuyu bile aşkıma ihanet sayıyorum
Ben ki gönül defterimi harlı ateşle yakmışken
Gönül pencereme doğan bahar güneşini istemiyorum
Her zerresinde gam keder olsa da hala seni seviyorum