Rümeysa Şiiri - Sami Özay

Sükûtun en derin, en ince yerindeyim,
Bir ismin yankısıyla bölünüyor bu gece.
Ne yana baksam, hep aynı izin peşindeyim,
Hece hece dökülür, dile gelir tek hece.

Rümeysa... Bir gölge gibi karanlığı dağıtan,
Gönlün kuytusunda saklı, sessiz bir çağrıdır bu.
Zamanı unutturan, anıları yaşatan,
Hüznün içinden süzülen, duru bir nehirdir bu.

Varsın uzaklar gizlesin o tanıdık çehreyi,
Yıldızlar şahit olsun bu kalpteki sızıya.
Kelimeler yetmez ki tarif etmeye her şeyi,
Mürekkep boyun eğer alındaki yazıya