Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Gidiyorum gözlerim açık
Gel son defa göreyim
Gözlerin gözlerime dokunsun ki
Cennetim olduğunu bileyim
Bırakıp gitme dağlar ardına
Gecenin karanlığı üşütür beni

Bazen dilinin anlatmak isteyipte
Anlatamadıklarını
Kahve gözlerin anlatırdı bana
Bazen cennet olurdu bakışların
Ulaşmak ister ulaşamazdım
Bazen resmini çizerdi

HER GÜN AĞLAYIM

Zevk alıyorsan her gün ağlayım
Yeterki sen gül kurbanın olayım
Çiçek misali sararıp solayım
Solgun kefenle koy beni

Sen bir gülsün
Koparmaya kıyamadığım
Sen bir ömürsün
Yaşamaya doyamadığım
Saçlarında yıldız toplardım
Demet demet şiirler yazardım

Üzülme efkarım bul beni
Dağ başında
Kalır gözlerimde nem
Yazında kışında
İsyankar yüreğim varsın yansın
Tek başına

Sevmek seni seviyorum
Demek degildir
Sevmek bedel ister
Kanına kan katmak ister
Sevmek için bir ömür vermek
Mecnunları ferhatları düşün

Benim bahçemde gonca gülüm var
Bana başka yerden gül teklif etme
Benim çıkar tek bir yolum var
Bana başka yerden yol teklif etme

Hiç teklif etme servete köşke

Aşkın penceresinde dur
Ve dinle
Bir ses gelir unutamadığın
Yüreğimden
Tek varisi sensin zalım
Bırakma şüpelere

Islaktı dudaklarım
Senden önce
Ne öpülmüş ne de sevilmişti
Ama ıslaktı hayallerim de
Yandı tutuştu her yanım
Tenin tenime değdiğinde

Güneş geç doğar erken batar
Mubarek hudut yol buruya kadar
Perisuyu erzurumdan doğar
Kebanda yatar
Vallahi nasıl anlatsam bilmem ki