Şair Ahrazi Şiirleri - Şair Şair Ahrazi

Sabır gerek


Yangın tez çıkar amma,
Kül olmaya sabır gerek.
Çiçek hoş kokar amma,

Hiç bakınma hayâta bigâne kal ey gönül
Efkârı verdin fakat sâkî yine ecelmiş
Ne sevin geldiğine ne de sohbetine gül
Cân hoş misâfir ammâ ölüm yatıya gelmiş

* * *

Vâd etsem de sana ben,gâipten bir haberi,
‘’Lâ mevcude illallâh’’bunu kimler duyacak?
Her kim varsa deviren can denilen minberi;
Savrulsa da kâinat yıkılmayandır ancak.

Bir sürgündür bu hayat,bir sınavdır bu cezâ,

Semâ dergâh gibi arzda bir hâl var,
Zamân Mevlâ ile OL’da derhâl var.

Bin hayat bulsam da ben,candan olsam bin defâ,
Dursa mihmandar zaman umduğum gün şefkati,
Seyret ey târif derim,susmasın tek kavramın,
Aşka vermişken bu cân sağ yanımdan hilkati,
Bir avuç toprak kadar hükmü yok kadavramın…

Siz,keyfiyatta serbest gezerken,
Biz,hayatı heceledik;
Ö LE CE ĞİZ…

Eğer hayâline kandıysan günahkâr nefsin
Bil ki,binâsını hoş belleyen bir kenefsin.


* * *

Daha sığdır o deniz daha bir gem vurulur,
Daha bir resmedilir; yok olup şavk kırarak…
Ya semâlarca gezip büsbütün ihyâ olur,
Ya da bekler yeniden-ne yazık-haykırarak;

Ne kadar yıl atacak köpüren târihimiz,

Evvela ismine kavuşur beden,
Sonra bir nefesin peşine düşer.
Hayâtı dünyâyı henüz bilmeden,
İnsanlık sıfatı yaşına düşer,
***
Kader yoludur bu kendi boyunca,

Neden bu gecenin zülfüne güneş deydi,
Sabâhın alnına yazılan yangın mı,tan mı?
Sendeydi günlerin sevgisi,Ya Rab sendeydi,
An mı cân uykusunda yoksa canda yatan mı?