Sahtekar Şiiri - Kasım Kobakçı

Halkın emeğini çalan sahtekar,
Sürdürür korkusuz saltanatını.
Ormanı tarlayı yakan sahtekar,
Artırır durmadan tahribatını.
*
Mazlumun feryadı boşa savrulmaz,
Mahşere varınca günah aklanmaz,
Öksüzün lokması midede durmaz,
Bozarlar zalimin pis inadını.
*
Görmedin asuman nasıl karardı,
Yıllarca beklesem yıllar susardı,
Öfkeyle nefretle sular kaynardı,
Ezenin yıkarlar tez ocağını.
*
Meydanı boş bulup vatan satanlar,
Milletin malına pusu kuranlar,
Zirveden bakarak hesap soranlar,
Günün birinde eğer o başını.
*
Gizli tezgahlarla huzur yeşermez,
Kötünün bahtına zaman yetemez,
Mazlumun gözyaşı asla tükenmez,
Görürler vicdanın sert tokadını.
*
Fakirin rızkına el uzatanlar,
Garibin sırtından servet yapanlar,
Rantiye olarak yoldan sapanlar,
Bulurlar zindanın soğuk taşını.
*
Gösteriş peşinde koşan ahmaklar,
Menfaat uğruna yanan çardaklar,
Zehirden beterdir kirli tuzaklar,
Tadarlar ecelin acı tasını.
*
Hırsına köledir böyle insanlar,
Kan emici tüccar gafil dindarlar,
Şatafat içinde yüzen nadanlar,
Dökerler maziye kanlı yaşını.