Sahte Ziyafet Şiiri - Kasım Kobakçı

Şehrin süslü vitrinine bakarken dışardan,
Sırıtıyor camdaki aksim, yansıyor oradan.
Kurtulamam bu camekanın sunduğu modadan,
Cebimdeki yalnızlıklar güler kendi haline.
*
Gürültülü caddelerin bitmeyen telaşında,
Herkes vitrin izliyor kendi ekmeği aşında.
Bir illüzyon parlıyor o camın ta başında,
Sönük kalır hakikatler, boyanır pembelere.
*
Etiketler yarışıyor lüksün mağazasında,
Gülüşler hep sahtedir, ruhlar piyasasında,
Ne ararsan bulunur camın arka kasasında,
Hayal satan bezirganlar el sallar içeriden.
*
Camekanlar parlatılmış, bol ışıklar saçarak,
Kandırıyor hep gözleri, zihinlerden kaçarak,
Gösterişin şarabını kadehlere açarak,
Şeffaf bir duvara çarpar bütün heveslerimiz.
*
Cebimizde bol umutlar, dilde narin mırıltı,
Camın ötesinden gelen şu amansız şırıltı,
Çekiyor bak hepimizi, hiç bitmez bu parıltı,
Yabancı bir seyirciyiz biz kendi sahnemizde.
*
İki adım mesafede duran sahte ziyafet,
Ruhumuzu oyalayan ne koca bir zarafet,
Kırılırsa tüm bu camlar, kopar asıl kıyamet,
Biz sadece bakarız vitrinin ta dışından,
Uyanırız aniden camların kırıklarında.