Hayalimde seni bitirdiğim gün
Sol pınarlarımdan yağmur başladı.
Gözlerinde hayat bulduğumu sandım,
Meğer kalbim seni yoklukla anlatı.
Sustukça içimde büyüdü ismin,
Seni çok seviyorum,
Üzülüyorum, çıkmazdayım,
Bir çıkış yolu göster.
Seni çok seviyorum.
Hep yanımda, dizimin dibinde,
Seni gördüğümde başladı yazma isteği,
Uzun zamandır suskundu kalemim,
İçimde büyüttüm sevgini sessiz, usulca,
Kirletmedim düşlerimde bile seni.
Zamanlar geçse de usul usul,
Bir nice gündü seni beklediğim,
Üstünden yıllar geçti,
Hiç bitmeyecek gönlüm seninle gitti.
Bir ömür, bir bakış, seninle bitti.
Gönlümün en güzel yerinde Hazan,
Alışkın değildim hiçbir zaman,
Bir vedanın kalpte yankı bırakan sessizliğine.
Terk ettiğin o günden bu yana,
Asılı kaldım o sokak köşesindeki çukurda,
Geçmişin gölgesinde, unutulmuş bir hatıra gibi.
Ne gelirse senden gelsin istedim,
Sağ ol.
Hayatımın bitimini sen gösterdin.
Yaşarken ölmeyi,
Senin gözlerinle gördüm.
Dilinle söyledin,
Yeşiller içinde bir gül,
Gül içinde bir cennet,
Cennet içinde bir melek…
Döndü,
Elini uzattı tuttum.
Senin resmine bakınca dolar gözlerim,
Ela gözlerin ay gibi,
Hilal kaşlarınla süzülür geceme.
Bir bilsen ruhumda neler olur,
Bir bilsen içimde kaç ömür geçer sessizce.
Kalbim sana sığınır her bakışta,
Büyük denizlerde hayat bulmanın izi,
Her sokakta ışık saçan sevgili.
Sen İstanbul’sun
Ben ise sana vuran küçük bir sahilim.
Giremediğim denizim,
Oturdum, sensiz bir başıma,
Baktım, hüzünlü ışıkların derin yüzüne.
Vehmimdeydin ve ben, yine seninleydim,
Sen yoktun yanımda.
Gözyaşlarım doldu senin adınla,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!