Hüzün demlemiş yüreğim
İçiyorum kana kana
İçtikce sen geliyorsun aklıma
Sen oluyor bütün alem...
Şimdi gönül gam yükünü almış
Ayrılır bu keder dolu limandan
Yalnızlığın yalnızlığıdır rotası
Kendinden bile kaçarcasına yol alır
Bilmez ki sonu yoktur bu kendinden kaçışın
Birde kalanlar vardır geride
Sen orada ben burada,
Yanalım duralım böyle,
Özlemle, acıyla.
Keder dolsun yüreğimize,
Ah kalbim ah,
Yasaklarda sevdin…
Bütün renklerle severken seni
Öyle mat ettin ki aşkımı
Bana zindan ettin hayatı
Bütün renkler simsiyah oldu
Bembeyaz severken seni…
Kimi renklerle sever,
Adını mavi koyar aşkın.
Kimi şiirlerle sever,
Adı “sen“ olur sevdanın
Kimi şarkılarla sever,
Adın nağme olur dilde.
Şair değilim bir kelimeden dizeler türeteyim
Yazar değilim sana romanlar yazayım
Belki süsleyemem cümleleri
Belki seni anlatamam en güzel tariflerle
Tatlı diller dökemem beklide
Hislerimi anlatacak sözcükler bulamam lugatta
kor ateşlerde yürümekti seni sevmek
bastığın yerlerdeki cam kırıkları kanatsada ayaklarımı
gözyaşlarımı içime akıtarak da olsa güzeldi seni sevmek
sözlerin dağlasa da yüreğimi
gözlerin ümit vermese de
karanlığa gömülsem de yine de güzeldi seni sevmek.......
Bir çocuk gibi oldum,
Yoksan eğer hırçınlaşıyorum,
Her şeyi kırıp parçalamak istiyorum.
Bazen de susuyorum sadece,
Gözlerim doluyor,
Ağlamaklı oluyorum.
Seni doyasıya yaşamak
Baştan aşağı
Zamanlı zamansız
Seni sevmek
Hülyalarda değil,
Yanında olabilmek
Kırık bir kalemin yazdığı son mısralar olurdu,
Maviye olan tutkum olmasaydı.
Kararırdı beyaz sayfalar, gözyaşlarından,
Sana dair beyaz düşler görmeseydim.
Çoktan unuturdu gönlüm,
İsmini kazımasaydım yüreğime.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!