Her söz her kelime kafama takılıyor
Şiir olası var bunların
Lakin hiç biri, sen etmiyor....
Diziliyor gönlümde her biri
Cümle oluyor, roman oluyor
Lakin hiç biri sen olmuyor
Kırık bir kalemin yazdığı son mısralar olurdu,
Maviye olan tutkum olmasaydı.
Kararırdı beyaz sayfalar, gözyaşlarından,
Sana dair beyaz düşler görmeseydim.
Çoktan unuturdu gönlüm,
İsmini kazımasaydım yüreğime.
Buram buram yalnızlık sinmiş üzerime
Yokluğunun rutubeti kokuyor her yan
Gelmeyeceksin biliyorum
Yalnız koyacaksın beni yine
Yalnızlığın dört duvarında
Taşların soğukluğunda….
Sızılayan yarasın gönlümde,
Söyleyemediğim hecesin dilimde,
Anlatamadığımsın,
Acıtsanda yüreğimi, suskunluğumsun...
Her köşe başında gelecek diye beni bekle
Her cümlede beni hatırla
Her insanda ben gör
Her güneş doğuşunda yüzüne vurayım
Her ay ışığında gecene doğayım
Her hayalinde kahramanın ben olayım
Sen sev gönül,
anlamayan yar utansın!
Sen kırma gönül,
seni kıran aşk utansın!
Sen vazgeçme gönül,
yardan geçen utansın!
Sen orada ben burada,
Yanalım duralım böyle,
Özlemle, acıyla.
Keder dolsun yüreğimize,
Ah kalbim ah,
Yasaklarda sevdin…
Bütün renklerle severken seni
Öyle mat ettin ki aşkımı
Bana zindan ettin hayatı
Bütün renkler simsiyah oldu
Bembeyaz severken seni…
Kimi renklerle sever,
Adını mavi koyar aşkın.
Kimi şiirlerle sever,
Adı “sen“ olur sevdanın
Kimi şarkılarla sever,
Adın nağme olur dilde.
Yedikule zindanı yokluğun…
Yalnızlığa verilmiş bir sözüm de yok
Seni terk etmeyeceğim diye
Halen neden yakamda
Düş demekle düşmüyor ki
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!