eşim dostum yok değil
ama hüzün benim can dostum
ayrılmaz benden, gülse de yüzüm
Bir köşede oturursun
Yakarsın sigaranı
Dalarsın geçmişe
Sayarsın dertlerini
Bitmek bilmez okyanus misali
Birde yarin gözleri gelir aklına
Seni ölesiye sevdim,
Dokunmadığım tenini,
Bilmediğim sıcaklığını,
İçime çekemediğim kokunu,
Özledim bir tanem seni.
Göz göze geleceğimiz anları,
Sabahsız gecelerin sabibiyim
Yıldızlar kaydı geceler boyu
Dilek tuttum belki gelirsin diye
Hepsi de bir bir gözden kayboldu
Senin benden gidişin gibi
Hasretin kor alevi yakarken yüreğimi
Bir varmış bir yokmuş diye başlar ya masallar
Biz kendimize masal içinde masal anlatmışız
Meğer yaşadığımız hayat bir masalmış
Kimi mutlu sonla biten,
Nasibini almış bu dünyadan
Kimi yarım kalan,
Dört başı mamur yalnızlığımın
Yanıltmadı hiç bir zaman beni
En sadık dostum oldu
Beni sana bırakıp gidene
Ne kadar minnettarım
Hiç değilse terk etmedi beni
Ey gönül giy üzerine hüzün kefenini,
Sana inanan mı var
Sus konuşma artık
Yorma kendini
Dilim sana tercüman olmaz artık…
Saçlarının teli değiyor senli düşlerime
Gözlerin bana bakıyor senli hayallerimde
Ellerin ellerimde, sıcaklığın hala avuçlarımda
Nefesin, nefesimde
Bir şarkı mırıldanıyoruz seninle
Karakış ama seninle her yer çiçeklere bezeniyor
Hüzün Çiçekleri
Gönül kimi sevdi
Kime yandı ise
Gülleri yüreğinden
Bülbülleri dilinden sundu
Kapılar kapandı
Perdeler çekildi
Bir mum alevinin ışıttığı odada
Kimbilir ne derdi vardı
Son deminde
Umutlarımı körelmişti




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!