Saatin 03.30 dayım, yine sensiz
Sabahın olması bir dert
Gecenin bitmesi ayrı bir hüzün
Gecenin sessizliğinde
Radyoda bir Orhan Gencebay şarkısı
“Akşam güneşi “
Yanıbaşıma uzanmış yatan yalnızlığım,
Kal ben gidiyorum desem de
Biliyorum kalmazsın,
Ben olmasam,
Ben sana katlanmasam,
Sana yarenlik etmesem
Ne düşlerim kaldı ne de hayallerim
Viran oldu gönül, seni özlemekten
Kaçıncı mevsimdi bu etrafımda dönen
Bir senin mevsimin gelmedi dünyama
Kendi mevsimlerin ise hazan....
Sıcak demircinin ocağındaki kor ateşlerde
Kalmış demir gibi sevdi seni gönül
Öyle yandı, öyle yandı ki
Yanmak bir başkaydı aşkın narında
Öyle mutluydum ki,
Vurduğun her darbeye aldırış etmedi,
Sevmek satırlarda mı saklı,
Gönülde mi gizli?
Aşk kalpde mi,
Yoksa şarkılarda mı güzel?
Sevgiyi gözler mi,
Sözler mi anlatır en içten?
Vefasıza
Yürekten kopan ne varsa söze dökülen,
Anlamayana ifade etmek de manasız,
Susmak hiç çare değil,
Sürgü çeksen de dile,
Gece olunca başlar yalnızlıklar,
Kavurur yüreğini, kemirir beynini,
Gündüzleri avutursun belki kendini,
Gece olup;
Yastığa koyunca başını anlarsın,
Gökteki ay kadar yalnızsındır,
Sözlerin vurur,
Gözlerin değer,
Ayrılık kavurur,
Hasretin yakar.
Nedir bu sevgili
Benim aşktan çektiğim…..
Bu kaçıncı kızıl akşamdır
Yürekte kızılcıklar bırakarak batan
Bu ne hüzündür her akşam tazelenen
Bu ne menem sevdadır,
Yıllardır yürekte demini alan
Zamanlama güzel de,
Zaman yanlış…
Sen ve ben doğru yoldayız da,
Yol yanlış…
Belki de hayatlar doğru da,
Yaşam yanlış…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!