Kimler geldi, kimler geçti alemden.
Kimler yandı, kimler kavruldu aşkın narından.
Kimi yazdı, kimi söyledi sevdasını türkülerle.
Kimi dağları deldi, kimi çöllere vurdu kendini.
Kimi zindanlara razıydı, kimi kör kuyulara.
Kim anlatabildi, kim anlayabildi aşkı.
Mevsimler değişse de,
Herşey sevdiğine koşuyor,
Göçmen kuşlar yuvaya,
Ağaçlar kış uykusuna,
Tomurcuk açmaya hasret,
Çiçekler bir tohumda baharı bekliyor
Ben hep seni düşündüm,
Ben hep senin hayalini kurdum,
Hiç bilmedin.
Ben hep sana yandım,
Ben hep sana ağladım,
Bir bulut da geçse üzerimden,
Yağmurlar yağsa da gözlerimden,
Karakış sarsa da alemi,
Yüreğim buz tutsa da,
Gece gelse, gündüz olsa,
Zamanlı da, zamansız da,
Oturduğun yerde iki büklüm olursun,
Ellerini bağlarsın dizlerine,
Başını eğersin öne de,
Yine de geçmez gönül sızın….
Gülümse,
Gözlerinin içi gülsün,
Tebessüm yüzüne nakşetsin,
Dudakların tadına varsın.
Gülümse,
Geç bunları,
Kader yazmış her şeyi,
Bir çırpıda silmiş seni,
Ben seninle hayal ederken yaşamı,
Sensizliğe mahkûm etmiş beni…
Öyle uzaktan bakmak zor be güzelim,
El gibi durmak kolay değil bitanem,
Canımda can olmuşken,
Tenimde ben olmuşken,
Koyal değil canım,
Uzaktan sevmek.
Hepimiz aşktan dem vurduk,
Sorsan hepimiz maviydik,
Ne sevinçten, nede keder den öldük
Kavuşmalar hep kısaydı,
Ayrılıklar kocattı bizi,
Düşler kâbus gibi çöktü üzerimize,
Hiç olmadım ben sende,
Hiç almadın yüreğine,
Hiç düşmedim düşlerine,
Hiç sevmedin sen beni….
Hiç kalmadın bende,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!