Var mıdır?
Var mıdır gecenin sessizliği
Bir insanda?
Bilir mi zifiri yalnızlığı,
Tut ki gece gündüze küstü,
Şarkılar notalara,
Şiirler hecelere,
Ben sana,
Var mı imkânı...
İki kalem, bir şiir…
Umuda Şiir…
Yakın hazan denen derme çatma gemileri,
Hiç uğramasın gönül limanınıza.
Üşüyorum...
Burası her mevsim böyle,
Herkes kendi derdinde.
Baktım pencereden sabah
Yollarına,
Kış mı gelip çattı bu bahar gününde,
Bembeyaz da değil ortalık,
Oluklardan buzlar da sarkmamış,
Yokluğun mu yoksa üşüten…
Yapraklar da sararmamış, düşüyor dalından,
Unutulur…
Hayat unutur belki,
Şu caddeler sokaklar,
Bu hatıralar.
Şu gökyüzü,
Yanında aşk var,
Uzağında özlem,
Uzağında hüzün…
Yanında umut var,
Uzağında eza,
Sessizliği seç.
Bir deniz kenarı,
Ya da bir dağ başı,
Sakin bir hayat yaşa,
Ne radyo, ne televizyon
Ne de elektrik,
Satılmış gibi sokaklar,
sarmıyor dostça.
Sıkılmış gibi gece lambası,
şavkı vurmuyor pencereye.
Yıldızlar, yıldızlar çok uzak,
inmiyor yürekteki karanlığa..
Hiçbir şey uzun sürmüyor,
Sevinçler,
Hüzünler,
Ve yaşam dahi...
Hiçbir şey uzak değil




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!