Hüküm giyer akıl bu gidişle
Kalp bizar olur
Dil lâl
Gözler âmâ
Tersine döner dünyan...
Buğulu hayal...
Bu ne hal,
Nasıl bir yorgunluk,
İçimde sızlayan soğuk,
Etrafım sözde sıcak...
Bugün hiçbir şey yerinde değil,
Bu yalan dünya,
Şu mevsimler
Ve o günler…
Bugün hiçbir şey yerinde değil,
Bu günü kendime adadım,
Günü sensiz bitiremedim,
Gülü sensiz koklayamadım,
Çay sensiz içemedim,
Ortamı sessizliğe boğdum,
Şiire dize kuramadım,
Bulunmaz…
Hep gülümsemez insan,
Hep ağlamaz,
Bazen ikisinin arasını da bulamaz…
Dördüncü dereceden bizim yürek yanığımız,
Ne doktor ne merhemdir dermanımız...
El âlemin kalabalığıyla dolu bizim yalnızlığımız,
Ne dost ne arkadaşta bulunmaz devamız...
Bir esinti fısıldadı sesini,
Bir düş gösterdi cemalini.
Gece örttü yüzümü,
Bulutlar sildi gözyaşımı…
Kesif bir hazan kokusu var bu mevsimde
Yol, yol bulur hüzünde
Gündüz geceye havale ediyor bakiyesini.
Sağır bir alem var bu sonbaharda
Ağaçlar aldırmaz sararan yapraklara
Sen umudu göster,
ben maviyim zaten.
Sen dokun yüreğime,
ben maviye aşığım zaten.
Sen aç yüreğini,
ben maviyle hoş ederim inan.
Ne sen gördün
Ne de ben
O baharı
Sanki sevdası kıt yağışlara kapıldık
Hep kurak geçti mevsimler…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!