Sabri Ceyhan Şiirleri - Şair Sabri Ceyhan

Severken…

Kılı kırk yarıyoruz da severken
Bin dereden su getiriyoruz
Sonra mı?
Ya kırıyor,

Sevi ıstırap olur…

Gün eza olur,
Selam gelmeyince.
Gece ceza olur,
Gözler gülmüyorsa…

Sevinçlerim var...

Çocukça gözyaşlarım var,
Ağlarken gülercesine,
Acımadaki diyerek haykırırcasına.
Gidiyorum son sohbeti edercesine,

Seviyorum hayatı,
Nasılda umutla doğuyor güneş,
Tutup elimden sana koşturuyor…
Seviyorum yaşamayı,
Nasılda ümitle uyanıyor insan uykudan,
Tutup yüreğimi sımsıcak ediyor…

Samimi değil insanlar,
Sahte bütün davranışlar,
Gülüşler, sarılmalar,
Derde ortak olmalar…
Bu yüzden sevmem ben,
Bayramları…

Yorgunum,
Bedenimde bir halsizlik,
Yüreğimde sensizlik…

Dalgınım,

Ve ben kendimi dinlemek istiyorum,
Sessizce diyorum sessizce.
Biraz kendimi,
Biraz seni,
Çokça bizi,
Dilenmek istiyorum Rabbimden sessizce…

Sessizce...

Bir şarkıda söylenmez,
Derindir,
Ağıt duyulmaz,
Sessizdir yakarışlarımız...

Sessizce…

Sessizce veda ettik güne
Kucak açtık akşama.
Veda ettik kuru kalabalıklara,
Kucak açtık ıssız geceye…

Sessiz sessiz
Nereye kadar.
Yanlış sokaklar
Düzgün caddeler
Bir köşesi hep varoş...