Dönüp dolaşıp çay içtim
Oturdum tütün sardım
Çıkmadı aklımdan adın
Üzerime sinen resmin…
Yol yürüdüm yıllarca
Tanrı’m sen yarattın,
ben kulunum,
takdir de senin tedbir de…
Tanrı’m sen yazdın,
ben rolümü yaşıyorum,
Öyle tarifsiz ki acılar,
gülerken bile ağlıyorum.
Öyle anlatılmaz ki hüzünler,
en güzel yağmurda yaşıyorum,
Öyle çekilmez ki sancılar,
seni düşünürken dindiriyorum…/S.Ceyhan
Bol, bol vaktimiz var artık,
Dört duvar arasında kalmaya,
Tatmayan için yalnızlığa.
Kendinle barışmaya,
Gölgenle konuşmaya...
Vakitsiz son...
Ne giden döner geriye,
Ne seven bir daha sever eskiye göre.
Ne sözler verilir unutulur,
Oysa kavil edilmiştir yüreklerde...
Vaktidir artık,
Şubat soğuklarının
Yüzüne yüzüne vurur,
Ayrılıkları tokat gibi…
Yüreğin kalmıştır Zemheride
Kıskanır Şubat,
Bahar gelmezse yüreğine,
hazana göç vaktidir...
Çalmıyorsa kapını mutluluk,
çekip gitme vaktidir...
Doğmuyorsa gecene mehtap,
yüreğinin penceresini örtme vaktidir...
Vakti geldi sanırım,
uyumalı yavaştan.
Ecel yaklaşmalı sessizce,
nefes kesilmeli birden,
kılını bile kıpırdatmamalı teslim olurken.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!