Uzak duruyorum
Uzak duruyorum artık kendimden,
Sığ sularda geziyorum…
Terk ediyorum artık kendimi,
Boğulmuyorum derin okyanuslarda…
Uzaklar diye bir yer var,
kara değil, deniz değil.
Ölçüsü yok,
gidilesi yok…
Uzaklar diye bir yer var,
Uzaklık
Uzaklık ne mesafede
Ne de gönüllerde,
Uzaklık insanın kendinde,
Yürek bir halde beden bir halde,
Bir sonbaharda buldum seni,
Bahar ettim ömrüme.
Seni nasıl seni nasıl özledim,
Uzak ama çok uzaksın bana
Uzakta bir mevsim varmış,
Her günü baharmış,
Her anı seninleymiş,
Mutluluk bahşetmissin,
Ve o mevsim bitmek bilmiyormuş…
Sustum dağlarına...
Ben sustum dağlarına,
Ben küstüm yollarına,
İçmem elinden bir tas su,
Çöksen de dizlerim önüne...
Bazı insanlar var,
konuşsan anlamaz,
sussan anlamaz…
Bazı insanlar var,
içinde fırtınalar koparan,
tek kelime etmeden sussan,
Susuyordu çaresizlik...
Söylemedi hiç,
Seviyor gibiydi satır aralarında,
Şiirler sen diyordu,
Dili çözülmüyordu...
Yüreğimin esaretinin,
gözlerimin hapsinin,
düşlerimin,
hayallerimin,
kârı da,
ziyanı da yok.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!