Yandığımızla kalırız…
Dün geçti gitti,
Bugün de
Yarın da gelir gider
Ve dünde kalır…
Yangın yeri
Her şehir yangın yeri,
Her sokak özlem harmanı,
Her yer yad yabancı,
Senin olmadığın yerde...
Kırık su testisi su taşır mı?
Derledik toparladık,
taşır, belki dedik
ama yanıldık…
Taşıma su ile değirmen döner mi?
Yanımda sen olunca...
Cumartesi oluyor günlerim
Gülüyor hep gözlerimin içi,
Yüreğim koşar adım çarpıyor,
Dilim çözülüyor seni görünce...
Kimse oynamasın kaderimle,
kimse yazıp çizmesin üzerimi.
Kimse tutup bırakmasın ellerimi,
kimse uzanmasın düşlerime,
Yaradan’dan başka…
Eller bilmez söyler,
yar anlamaz söyler,
dost acı söyler,
yaralar…
Yürek hüznünü söyler,
Bir kuş misali uçuyordu mutluluktan,
Kalp atışları pır pırdı,
Sevdayı tatmıştı yenice,
Ve bir gün vuruldu yüreğinden,
Kırıldı kolu kanadı,
Kurşun desen kurşun yarası değil,
Sevmek diyorum azizim,
Öyle kolay değil,
Sefası var,
Cefası var,
En önemlisi yalnızlığı var...
Olmazsa olmazlarım yok artık,
olursa olurlara bıraktım hayatı.
Han duvarları gibi yüksek,
uçurum kadar derin yalnızlık…
Gündüzler nicedir yolu şaştı,
Ne sabahı oldu gecelerin
Ne gün ışığı süzüldü penceremden
Yıldazlar olurdu arkadaş
Yağmurlar silerdi gözyaşlarımı...
Ne bir selamı oldu dostların




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!