Zemheride mevsim...
Yırttım yaktım küle döndü,
Yok oldu şiirlerim.
Zemheride mevsim,
Üşüyor yüreğim,
Zirve
Her gün akşamdayım,
Zifirisindeyim gecenin.
Ziyadesiyle yorgunum,
Zirvesindeyim hazan mevsiminin...
Şairin dediği gibi;
"Kartallar yüksekten uçar"...
Zirvelerde gözün olmayacak
Dağın yamaçlarında gezeceksin.
Ziyanı şükürden saydım...
Ve ben kaybettiklerimi aradım,
Hep anılarla yaşadım,
Gözyaşı döktüm,
İzlerine yaren oldum...
Ziyan oldu...
Yağmurlar yıkadı yüzümü,
Gözyaşlarım doldurdu yüreğimi,
Çakallar kesti olan rızkımı,
Riyakâr insanlara çevirdim sırtımı...
Ziyaret...
Ne yıldızlar uzanır tutar elimden,
Ne de mehtap,
Şahittir sadece yalnızlığımıza...
Gitmekte zordur,
Yüreğinden atmak da,
Gitsen seninle gelir,
Soysan bedenini yüreğinden,
Pare pare kanar.
Söküp alsan yüreğinden,
Bazen yeryüzü dar,
Yaşamak zül gelir.
Bazen de gök kubbe olur mahdut,
Nefes almak zor gelir...
Bazen yollar ırak,
Vuslat imkânsız olur.
Sevdaya susamışa bir yudum su,
Karnı tok olana bir fincan kahve gibisin,
Kahveye kırk yıl,
Suya ömür boyu,
Kulun kölen olur insan…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!