Sabri Ceyhan Şiirleri - Şair Sabri Ceyhan

Uzansa sözcükler sana,
açsan yüreğini,
duysan sesimi,
ezber etsen kelimelerimi…

Uzansa cümlelerim sana,

Uzat elini…/Geniş değil yüreğim…

Ben ülkemi evim bilirim,
Açla bölüşür, açıksa örterim,
Engindir benim yüreğim…

Aynalar da insanlar da yalan söyler
yüzünüze, yüzünüze
Ve
Her ikisi de göremezler yüreğinizin derinliklerini...

Sabri CEYHAN

Yalnız bu şehir yalnız,
Caddeleri sokakları.
Geceyi giymiş üzerine,
Sokak lambası fersiz,
Kaldırım taşları sessiz…

Yalnız değilsiniz geceler,
Suskunluğunuza eşlik ederim,
Karanlığınıza ışık,
Yıldızlarınıza gölge olmam.
Öyle sessizce beklerim sizi,
Çıt çıkarmam,

Söndür bütün ışıklarını,
baş başa kalalım.
Getir defteri kebiri,
hesabı baştan aşağı görelim.
Doldur boşalan kadehleri,
beraber içelim.

Yükümüz aşk,
yolumuz hüzün.
Sefası yok,
cefası çok.
Kimi seversen sev,
sonu hep ayrılık

Zaruret…

Gece ki;
Artık vakti zaruret,
İster karanlığa,
Dile Eylül’e,

Zaman...

Eskimeye yüz tutmuş zaman,
Unutulmuş sokaklar,
Köşe başı hoş sohbetler,
Başıboş kalmış caddeler...

Zayi...

Kimi gözlerde kalır
Kimi gönülde.
Kimini yel alır
Kimini el...