Sessizce…
Sessizce veda ettik güne
Kucak açtık akşama.
Veda ettik kuru kalabalıklara,
Kucak açtık ıssız geceye…
Bahar gelmiş diyorlar,
selam gönderiyor ağaçlar,
bir ayaz da onları vuracak,
bilmiyorlar tazeyken ölecekler…
Toprağa tutunacaklar hep,
solmuş çiçekler resimlerde kalacak…
Sessizce...
Ne yazınca geçiyor
Ne yazmakla bitiyor.
Ne bir kareye sığıyor
Ne bir geceye hapsoluyor
Gölge etti bulutlar,
Başka ihsan istemez dedik,
Sevemedik.
Oysa yağmurun anasıydı.
Ve bıraktı gözyaşlarını,
Sırılsıklam ıslandık,
Sevdiklerin yaralar
Akşamla sabah birbirini tamamlar da
Hakikat ile yalan eksiltir birbirini.
İyiyle güzel bir araya gelir de
Ben sende harflerin yan yana gelişini,
Kuralsız, kaidesiz dizilişini,
Hep seni anlatışını sevdim….
Ben sende seni anan an’ları,
Andıkça çoğalan,
Şimdi bırakıp bir umudu
Bırakıp birkaç güzel yarını,
Herkes olma vakti…
Şimdi asıp mutluluğu,
Giyinip hazanı,
Kutsanmış aşklar yok artık,
mavi boncuk da kâr etmiyor,
gülüşler içten değil,
hissetmiyor yürekler…
Sin bizim…
Çile bizim dert bizim,
Şu gamlı kasavetli gönül bizim.
Şu yağan kar,
Şu beyaz örtü bizim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!