Yaşam...
Üç günlük dünya diyoruz,
Koca, koca içi boş laflar ediyoruz.
Üç kuruşluk dünya diyoruz,
Beş kuruş etmeyen kibre sarılıyoruz...
Yaşam
Ömür hiç bitmeyecek gibi yaşarız,
Yaşarız da hiç düşünmeyiz geçen zamanın bir daha asla dönmeyeceğini,
Anın bile dünde kalacağını…
Öyle hoyratça harcarız,
Geçit vermez yaşam bize,
binmişiz hayat trenine,
ineceğiz bir gün,
lâkin hangi istasyonda bu son…
Sır vermez hayat bize,
İşte biraz oradan, biraz buradan,
biraz senden, biraz benden,
kiminin unu, kiminin tuzu,
bazısının sözü, bazısının sazı,
biraz gece, biraz gündüz,
bazen keder, bazen neşe,
Yaşam...
Yığılıp kalıyor bir beden
Ve gök, yerle yeksan oluyor peşinden...
Arşa uzanıyor rahmet uman
Beşeri bir hayat bizimkisi
Tek düze,
Enikonu bir yaşam,
Bitti anlamadan…
Salt okunur bir yaşam bizimkisi,
Yaşama vakti…
Hiç bir şeyin yasında değilim,
şimdi sarılmak zamanı,
bırakarak hazanı,
baharı kuşanma vakti…
Köhne bir sahne,
Ve ben acemi oyuncu,
Ayrı, ayrı tiyatrolarda başladık,
Ne usta oldum hayatta ne de sahnede,
Bir oyunun bir kesitinde karşılaştık,
Sen başka şehre gittin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!