Ben hep oralardayım...
Gecenin üçü beşi,
Gündüzün biri ikisi,
Haftanın her günü,
Ne zaman aklına gelsem,
Beni buldum...
Tükenmişlikler yükledim omzuma,
Sen el verdin.
Diz boyu çaresizliklere gömüldüm,
Sen çekip aldın...
Kim yaşamış ki beni,
kim anlatabilmiş ki,
bir beyaz kağıt mı,
bir kara kalem mi,
Yoksa alem de bir ömür mü?
Kim yaşamış ki beni,
Ben kalleşçe eşinin yanında vurduğunuz,
çocuğuyla beraber katlettiğiniz polis…
Ben haince arkadan vurulan Mehmetçik,
binlerce isimsiz kahramanım…
Ben gözü yaşlı ana,
Ben dul kalan eş,
Gecesine gündüzüne sığındığım,
Aşıma ekmeğime ektiğim,
Suyuma tat verenim.
Sen, sen
Dualarda kabul olmayanım...
Bir ömür bekleyiş bu…
Uzun bir gece,
Sonsuz bir bekleyiş bu.
Sadece bir nefes,
Yaşamı dolduran bu…
Nasılda çöküverdi karanlık
Bahara aldırış etmeden.
Nasılda çöküverdi yorgunluk
Kışın dinginliğine hiçe sayarak...
Nasılda değişiyor insanlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!