Yoksun,
Böylece bitsin
Yüreklerimiz küssün,
Hayallerimiz yıkılsın,
Düşlerimiz yansın.
Yoktunuz...
Yalnızlığa sarıldığım gecelerde,
Sabahı dar ettiğim anlarda,
Tan yerine dalarken gözlerim,
Siz yoktunuz...
Yol ayrımları...
Mutlu sonla bitmez hikayeler,
Oysa, huzura kapı açmak ister yüreğin sesi,
Hep bir duvar örülür adım atacağın merdivenin ilk basamağına,
Bakmak istersin pencereden kalın perdeler çekilir göz bebeklerine.
Çıkmak istedim yola
Kestin biletimi bile bile
Engelleri getirdin dile
Sana varacak yol bırakmadın.
Yanmak istedim bile isteğe
Morfin yutmuş gibisin umursamaz olmuşsun yar,
Çiftetelli oynarsın sanki düğün var,
Dalmışsın eğlenceye sanki âlem var,
Uyan kardeşim uyan vatandan kıymetli sevdan mı var…
Alışmış gibisin sanki her şey rutin,
Taş değmeye görsün sana,
kimse, kimse aldırmaz.
Acını kimse duymaz,
senden başkası geçmiş olsun demez…
Kurşun değmeye görsün sana,
Gündüzden çalmış geceler,
Omuzlara yüklemiş karanlığı,
Varsın olsun, yıldızlar yeter bize…
Mutluluğu pay etmiş hüzünler,
Yürekler fukara sevinçlerden,
Gelip gidiyor mu akıllar,
yanıp kül mü oluyor gönüller,
tutulmuyor mu sözler,
vay halimize.
Konup göçüyor mu sevgiler,
Çayın demlisinden,
Tütünün ağırından,
Hayalden,
Düşten,
Yarından,
Umuttan
Vazgeçiyorum…
Kaç zaman geçti bilmiyorum,
Yokluğunu artık saymıyorum.
Kaç şiir biriktirdim bilmiyorum,
Yüreğimin acısını artık duymuyorum…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!