Sabahın ilk Düşü Şiiri - Yücel Özkü

SABAHIN İLK DÜŞÜ
Aşk, geceyi beklemek değil.
Gün ışımadan
Adının içime düşmesidir.

Bir serçenin kanadında gelen sessizlik,
Perdeye değen ilk aydınlık gibi.
Dünya daha uyanmadan
Kalbim sana uyanır.

Ne yollar eksiltir seni,
Ne zaman unutturabilir.
Sevda, uzaklığı değil,
Bir anışı büyütür içinde.

Ve her yeni sabah,
Ömrün başladığı yerdir.
Ben hayata gözlerimi açmadan önce
İlk seni uyandırırım içimde.

YÜCEL ÖZKÜ
25 Temmuz 2026/16:30