Truman olduğum için; Vietnam'da olduğumu söylediler.
ben bunu kendime hep sordum.
neden...Neden!
Neden Truman?
neden kahrolası bir İrlandalı, neden kaotik bir savaş!
Rex! Aptal herifin birisin, seni her seferinde kurtardım.
Rex! Sen yoksun, beni yargılayamazsın.
bu gün; gönüllü hemşireler için toplanıyoruz,
sana her gelişim, yaşam amacımı tamamlıyor.
Roxanne, bana hayat verdiğini biliyor olmalısın,
Tamam...Bunun benim için önemini?
endişelerin o savaşın deneyimleri olmalı
Vietnam'da sonsuz bir ölümü pansuman ediyordun.
bir ölümün vaktini ertelemek...Seni yormuş olmalı
ben gitme eylemini; kendi bünyemde taşımıyorum
bütün, can çekişen elvedalar, seninle kalsın,
onları iyileştirip, kavuşmalarla yaşatmanı dilerim en çok.
ve ya onların acısız ve sessizce ölmesini...
sana güveniyorum ve elvedaların bizden gidişine
şifalı ellerini ve mor kurdeleni...Seni çok seviyorum.
ayrıca dönüşümümü fark ediyor musun?
iyiye doğru gittiğimi sende görüyorsun.
bütün haksızlıkları, mutluluklara çevirmeliyiz.
sorularım için özür dilerim.
sevmek içerisinde soru barındırmaz,
ama endişeler bazen sevgiyle yaşar.
güvende olup, olmadığını merak etmiştim.
bütün bunları; topluluğun içerisinde seni izlerken
haksızlığa karşı dimdik duruşunda aklımdan geçirdim.
çok güçlüsün, senin gücünü sorgulamak istemem.
gücünün sınırlarını görmek...Asla!
gücünle ve asaletinle benim kalbimde yaşıyorsun.
her zaman seninleyim
Kayıt Tarihi : 20.08.2026 18:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
tek kahramanım.
