Akıllı Kalamayan İşyeri Şiiri - Alper Tu ...

bir otelde tahsilli sayılır bu çocuk!
ne konuşacağını bilir... fikriyle
iş teklif edildi.
tamam dedim neden olmasın.
bana; sen seçilmiş kişisin denildi

ama!
ikinci günü bir adam belirdi
aman dikkat! vali yardımcısı
aman! bir şey demeyin. denildi
tamam... tamam yani.

ama!
bu adam çok tuhaf biriydi
bana; soda şişelerinden bahsetti
az kalsın soda şişeleriyle kendisinin
bütünleşme yaşayacağından şikayet etti
yani; bir kazanın olma ihtimalini belirtti

nezaketimi bozmadan:
asla! musade etmeyiz beyefendi!
şişeler geri dönüşüm için bize gerekli
ama o adam bu inceyi anlamayacak kadar
irrite biriydi

yarım saat sonra aynı adam tekrar geldi
bu sefer terapist birinden şikayet etti
ve hatta terapiste ettiği küfürü de söyledi

olayı yanlış anlamış gibi seslendim;
kim o hayvan! kim personelimizi rencide etti.
beyefendi size bir şey dedi mi peki?
hemen rezervasyonunu iptal edelim...

adam artık anladı herhalde inceyi
ama birazda aldı boyunun ölçüsünü sanki

zamanla testere formuna büründüm
gelen kibirli odunları yontmaktı görevim
asıl işim bu değil di ama görev edindim

nezaketle ve güler yüzle...
iş arkadaşlarımı eğlendirdim.

bu burada olmaz! dediler... başka yere verdiler.
İlhan abiyle tanıştım altmış yaşında
askerlik anılarını dinledim tanışıklığımız boyunca.

Ertan, Vasfi, Halil ve ben bir gün anlaştık.
kafalarımıza da huniler geçirdik

ağzımızla bando sesi çıkarıp
başladık askeri nizam yürümeye
otelin koridorlarında.
İlhan abi bizi görünce oda katıldı aramıza
biliyordum dayanamayacağını

bir otel düşünün beş tane işci
dördünün kafasında yağ hunisi
biri ise üç çocuk babası
ağızlarıyla bando sesi çıkarıp
yürüyorlar, kameradan izleyen
yalaka müdür ve yardımcıları
bizi izleyip eminim ki kafayı yiyorlar.

otel sakinleri bile güldüler bize
kimisi takıldı hatta peşimize

bu deliliği kimin başlattığına gelince ise
benim adım girdi kara listeye

kovuldum ama...
neyse kovuldum işte.