Ruhumun Tek Kanalı Şiiri - Alper Tunga 3

bakmamalıyım boş ve köşesinde ıssız...
ahşap ve demir yığınlarından bir banka
sen varsın, seni düşünmeli, çalmamalı o şarkı
heyecandan sarılmalıyım sana ulaşan yollara.

bu gün, bir çınar ağacının gövdesinde buluşalım.
isimlerimizi kazımak mı dersin?
derim ki; yapraklarına kadar uzanalım
köklerimiz ve toprağıyla, ömürlerimiz birleşsin
bir serçe konsun ve sonbaharda yeniden tanışalım.
kış mevsiminde bekleyelim, ilk baharı
küçük kuşlar yuvalarından gökyüzüne uzansın
ve tekrar yaz mevsiminde biz buluşalım

koşuyorum sana doğru bembeyaz ve ellerimi açarak.
bembeyaz bir aydınlıkta sarıldım bu gün sana
bir düş değil her halim, saçlarına dokundum en çok,
pencereye çıksan, bir nefes alsan...
esiyorum sevda sevda gözlerinin etrafında.

sana koşmaktan yorulmam ben hiç,
çocukluğumun sabahları gibi,
yarım bir kahvaltıyla sokaklara koşma heyecanımsın.
sen beni her gördüğünde, beni her duyduğunda...
bisikletimin arka tekerinde papuçlarımı eskittim.

köyünden çıkıp gelmiş bir arabeskçinin.
ilk ve en acılı şarkısını sansürledin ruhumda
en güzel yasağımı seninle yaşıyorum
bu gün sanata sansür uygulanmasına da razıyım.
ve sen benim için, mutluluğun TRT'si oldun
bir necefli maşrapa heyecanı taşıyorum.
bir sonraki umutlarım için. Gülümsüyorsun...
buna beni de alıştırıyorsun.

bir film gibi, ruhumun tek kanalında.
hiç mi korkmadın, beni tutarken. ehlileştirirken,
zamanın dizginleyemediği küheylanlar gibiyim.
bası boş ormanlarda, çöllerde ve savaşlarda
sen dokununca kirpiklerim ıslanıyor.
yükselen sesim ve dağınık sendelemelerim.
şefkatin yelelerimde ve ben ilk defa sevildim.
sen hiç mi endişe etmedin beni dizginlerken.
bütün asiliğim için bu gün, en çok sana devrildim.

saçların dalgalandıysa bu yüzden.
bu gün seninle dört nala ormanlarda gezindim.