karanlığın içinden yüzümü ışığına çevirdim
belki sende sevinirsin, beni görünce
yalvaran bir dil bu ve yakaran nefesim,
sana ulaşınca çözülecek sesim, gülüşüm
akşamların, uzun uzun düşünceleri,
akşam sohbetlerini ve ya bir kaç fikri
ve ya bu serinlik huzur veriyor olmalı sana
yaz akşamlarını sevdiğini hayal edebiliyorum.
bütün sevinçlerini tahmin edebiliyorum.
eminim sesinin bir çok tonu var, yüz ifadelerin,
bütün duyguların yüzünden okunuyor olmalı,
belki küçük kırgınlıklarını saklıyorsundur,
bir sohbetin içinde ki patavatsız kelimelerde.
bu bende de var, çok sonradan kafama takıyorum.
bazen anında cevap verirken, bazen susuyorum.
ben, biraz seni kendimden biliyorum, bağışla lütfen,
bazen en saçma fikri bile paylaşarak seni üzüyorum.
nefesim için yaşam için bir yakarış benim sesim.
selam versem bil ki, bir yakarış, bir yalvarış.
seni kendim gibi biliyorum, bize ait bir muhtaçlık.
son hatamı biliyorum, tamamen şair melankolisi,
kehanetten ziyade, iyi bir dilek ama haklısın,
ben gözlerine tutunmuş, minik bir ayna gibi,
sen bakınca var olup, seni yansıtmak sevincim
gözlerinden düşüşümü yavaşlatsan keşke
ayaklarının dibinden sonrasını düşünemiyorum.
öylece sarıldım, beni gözlerine taşıyacağın ana
konuşarak hata yapıyorum, susarak ta...
af dileyerek hatamı hatırlatıyorum,
bahsetmesem ben rahat edemiyorum.
ama son hatamda inan ki, masumdum,
şiir ve şairane bir hayal gücü
çok sonra fark edebildim, ihmal değil ama
haklısın düşünmeliydim, haklısın
akşamları af dilenir, bende akşamlara sığındım,
umarım akşam vaktinde bağışlarsın beni
ömrümü sana bağışlamamı da lütfedersin umarım.
Alper Tunga 3
Kayıt Tarihi : 3.09.2026 20:54:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
