gündüzüyle gecesiyle
gün bir bütün değil midir
kadınıyla erkeğiyle
insan bütün değil midir
.........esinti..........
hangi maskı taksam suratıma
eritiyor parafini hüzün
ikiye ayrılıyor yüzüm
ayna nedir hiç bilmedi çocuk
gerek de duymadı
hep oyunlar oynadı
ne çıplak ayakları
ne karnının doymaması umurundaydı
***
bilinmezlik yolculuğunda örselenir
sesin teli yüreğin dili
**
çığlık çığlığa sessizlik uğultusu
dalgalı deniz
şair sarhoştur, şiir; sarhoş uyandıran rüzgar
Bütün güzellikleri taçlandıran bir övgüdür şiir...
Yüreğimizi yerinden hoplatan, dizlerimizin bağını çözen tüm güzellikleri hep aynı sözcüklerle özetleriz; “şiir gibi”....
(gökyüzü şiir, deniz ölüm … ölüm; bağış demekti… hiçbir şey öldüremedi şiiri ve şairini)
teke tek
yıldızlar toplardı gökyüzünden şiir
ve sabahın ilk ışımasıyla başlardı
..aşk halüsünasyondur, aşık şizofren...
sancılanır yürek apansız
cehennem zebanisidir uyku
dikilir göz duvarlarımıza üç dişli mızraklarıyla
an gecenin bir yarısı
yapışkan ışıklar parlıyordu üstünde
sallayıp elindeki deli raporunu
rüzgara doğru
reçetesine kazınmış
hüzün karalamalarıyla savruluyordu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!