Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
herşeyim hiçbir şeyim...
“Bir öyküdür herkesin öz yaşamı... Belki de onlarca öykü..Ne önemi var nerede doğduğumuzun... Ne fark eder yaşımız kaç... Duygularımız, düşüncelerimiz, yüreğimizdir bizi tek kılan... Bazen bir top ateş düşüp, bazen yağmurlar yağdıran... Ama hep, içsel çocuğu yaşatan... Hayallerimiz, düşlerimiz, umutlarımızla, insanız biz…”
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!