-I-
Biz zaten seninle öyle kısa sevişemeyiz,
Aklımız kalır,
Kokumuz kalır,
Saçlarımız kalır.
Söylesenize, ne kaldı bizden geriye
Bize geriden ne kaldı
Kızgın bu sonbahar
Keskin yapraklarıyla yağmursuz ayazla
Kesiyor bir yanlarımızı
Dudakların değince dudaklarıma,
İçim ürperir
Kesilir soluğum...
...ve gözlerin düşer ya
Gözlerimin karanlığına,
Uzakta durma,
Ve bu rüzgar değildi göğümüzün orta yerinde esen
Bu karanlık değildi bizi huzurlu uykulara yönelten
Üstelik yıldızlarla aramıza giren yarasalar da yok
Üstelik bize ötelerden göz kırpan yıldızlar da yok
Yalnızlıklarımız da yitirmiş artık bütün asaletini
İliklerim don tutmuş,
Saçlarımda kar
Parmaklarımda sızılar.
Tırnaklarım üşür,
Güneşte oynayan...
İçleniyorum sevgilim gülmezsen eğer,
Kapı eşiğinden sen girmezsen utanıp da,
Bir koca kış utanmazdan arlanmazdan içeri girer,
Girer de duymaz buz tutmuş nefesimi, içime değer.
Gece üşür beklemezden kuşlar titrer,
Gördün mü hiç kar içinde titreyen güneşi
Hisettim hep bu ömürlük sızıyı
Kocaman şehirlerin içinde
Herhangi bir sokaktaki herhangi evin birinde
Hisettim de
Gözlerin çapaklanması gibi
Zamanın tutuk bir bütünüsün,
Ne yandan baksam
Elimde kalıyorsun.
Susmuşsun, sessizsin.
Ne zaman dokunsam,
...ve bazen gözlerine bakardım,
Göremediklerimi görür
Kendimden korkardım.
İçim ürperirdi,
Aklım kaçacak sanırdım.
...ve bazen sana sarılırdım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!