İltifat etmeyi bilmem ben sevgilim,
İltifat etmeyi beceremem.
Güzelsin diyemem mesela,
Güzelliğini içimde tutar
Dile düşüremem.
Seni seviyorum derim,
Arpa boyu yol almayan umutlarımız
İncir çekirdeği kadar mutluluklarımız
Yaşamaksa koca bir incir ağacı
Şimdilerde beton dökülü
Zamanlar öncesinde
Dallarından incir koparıp yediğim yerde
Zamanlar, zamanlar, zamanlar Leyla,
Gidilmemiş onca yolun başı
Ve an'a akseden güzelliğinin şahidi,
Tanrı ürkmüş bir gerçek artık Leyla.
İnanılmayan bir tanrının sen varlığında,
Bütün mağaralar hira'dan düşer Leyla.
Anlamca
Bir türkü dinliyorsak onu
Bir şiir yazıyorsak onu
Bir sigara yakıyorsak onu
Ve seviyorsak aşk babında onu
Zaman her daim yeter insana
An'lar da dahil buna
Ey güzel ağaç sen beni unutma
Sen de unutma göğe asılı bulut
İşin kötü yanıdır
Adaletsizlerin verdiği adalete sevinir olmak,
Olmak ama neyle...
...ve sen gidince gidiyor herkes,
Tenhalaşıyor sokaklarım.
Bomboş caddeler,
Adını sayamayacağım kadar çok...
...ıssızlıklarım.
İki yakası iki yanda,
Bağrı açık, güzel ve özgür
Bir kadındır Istanbul'um.
Şimdilerde bir düğüm
Atılmaya çalışılmakta,
Zaten boğazında nefessiz
Nereye baksam sen çıkıyorsun;
Televizyon üstündeki ağaçlara
Masadaki çiçeklere ve içindeki suya,
Bardağa ve bardaktaki çaya
Öyle ki sigaraya ve dumana,
Dumanın uçup gittiği tavana,
Kadınlar vardır,
Alnı açık dik yürüyen
Ve adımlarında güneşler beliren.
Kadınlar vardır,
Türkü söyleten,
Acı içiren




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!