Çiçek kokulu bahçeler düşü
Dudağının uçuğunda aşk yeşeriyor
Çırpınıp döndüğüm
Öldükçe doğduğum zaman
Boğuyor kuytu gece
Büyüyor gösteriş çağı
Dalga dalga aşan sessizlik
Korkunun yolunu gözleyen
benliğini kaybetmiş
bin asır süren eksiklik
karıncaların yüceldiği bir dünyada yaşam
sonu olmayan
Nasıl mı seviyorum sevgilim
Gecenin heybetli ışığında
Gökyüzünün eşsiz parıltıları ile dolu
Yıldız taneleri gibi
Ulaşılmaz soğuk fikirler eşliğinde
Korku çöken gecenin ışıltısına karşı
Cudi'nin tepesinde bir kuş uçsa
Bir kararan ekmek bulunsa
Sümbüller içinde doğuyorum bugün
Kırık kanatlarını okşuyorum kuşların
Ve karanlığın kenarında doğan güne
Işıltılı sanrılar eşliğinde
Gözyaşına feda ettiğim gün
Son veda diye haykırıp yinelemek
Sevincin doruğunda bir adım önde
Öfkenin süren karanlık korkularını
Bir başka türlü yaşayabilmek
Süslü ve renkli ölümün gölgesinde
Adak adayanlar ve fikir adayanlar
Korkuyor bugünlerde
Sen gibi bir yokluk sarıyor geceyi
Üşüyenler tanrıyı arıyor
Cennet hayaliyle yaşayanlar
Cehenneme yalvarıyor
1.Derviş
Bir yangının telaşında ben ki namusun renginden
Yokluğun varlığından bir haber
İnce iplikten geçince yokluğunda memleket
Kararan zamanı ellerimle besliyorum
Onca akşamlar gördüm
Gözlerim kokluyor seni
Yaşadıkça
Dokunan yalnızlıkları kokluyor
Dokunan azınlıkları
Bırakıyor ağlamayı
Üşüdükçe
Gülhane sokakları yokluğa kaçtı
Bir fahişenin gözlerinde görmüştüm
Tozlu, huysuz, bahçesi zambak
Ve bana zihni kör demişler
Gülhane de bir bara uğruyordum
Ah bu Gülhane sokakları sensiz
Bir ukala sevgili gördüm uykumda
Yirmisine varmıştı ömrü sardunya
Kavgaları bir pencereden izlerdi
Kara han da bir namussuzun koynunda
Bu sancı henüz varmamıştı evime
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!