Sebepsiz yere üzülür mü insan?
gülmekten vazgeçer mi
sebepsiz yere dağlar mı yüreğini
acılara boğularak
atar mı içine
dile gelmeyen feryatlarını
Nice yaş dökülürken kirpiğin üzerinden
Gözlerini uzaktan süzdürdün işte bana
Halimi her kim görse ağlardı kederinden
Ah sabır torbasını büzdürdün işte bana
Hayli zaman oldu bir mektubun ucundan tutmayalı
her gece sarılsam da hayaline
yokluğun direniyor inan kalbimin diline
Gittiğim her yol sonsuzdu,
ama sonu hep çıkmazdı
Sevginin kandili yandığı anda
Aşığın mâşuğu andığı anda
Saatler vuslata döndüğü anda
Yerim Tokat yurdum Tokattır benim
Sevincimle derdim Tokattır benim.
YEŞİLIRMAK
Bende bir yürek var ki çağlar durur bilesin
Aşk sardı her hücre mi dağlar inler bilesin
Aşamam tepeleri bir yol vardır önümde
Yeşilırmak halime ağlar durur bilesin
İki elin kanda olsa, durmayasın gelesin.
YÜRÜYORUM BEN
Göğsümde hançer var sırtımda bıçak
Sivrile sivrile yürüyorum ben
Hasretin yükünü çekerken ayak
Kavrula kavrula yürüyorum ben
Zaman bir asır,
İçinde yanan bir sır,
Devleşti her yer,
Sırtında bin yıllık bakır,
Dolandı kalbine,
Şekillenip satır satır.
Kabuk bağladığını zannettiğin yaraların varsa
içine sızıları akan
birde umudun elinden alınmışsa
ve hiç bitmeyen bir savaşın yorgun kılıcıysan
gülmeyi silmişe birisi gözlerinden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!