AYAKKABI
Yalın ayak olur mu mahallenin muhtarı
Nasıl giydin be adam bilip ayakkabımı
Yüzün yok anladım da kayıp mıdır astarı
Nasıl giydin be adam silip ayakkabımı
Maveradan bir sesle muştuların geliyor
Minarenin ışığı süzülür Ayasofya.
Fatih Sultan Mehmet'in artık yüzü gülüyor
Ezan sesin susmasın, üzülür Ayasofya.
Yar adını anar durur andıkça kavrulur dilim
Ayrılmak mı kalmak mı zor bana sormasınlar sakın
Üstüne elem işlenmiş ne zaman kurur mendilim
Ağlamak mı gülmek mi zor bana sormasınlar sakın
Aşkla dolu bir duygu uyanınca içimde
Güneşim gündüzümsün sen başımın tacısın.
Geçmişten geleceğe sıralanmış biçimde
Söylenmemiş sözümsün, sen başımın tacısın.
Kabus dolu yaşanan zemheri gecelerde
Sevdalar ağlarken sessiz sedasız
Lal olan dudağın dili olsaydım.
Güzel yaşanırdı aşk elvedasız
Yar diyen bülbülün gülü olsaydım.
Yağdıkça yağmur sızlardı şehir
Yıllardır bağrımızda tüter durur dumanı
Tarihten silinmeyen yazıdır Azerbaycan
Ermeni'nin tuzağı aldı onlarca canı
Kalbimizi titreten sızıdır Azerbaycan
Dört tarafım dört duvar gelip geçti zamanlar
Sessizliğin koynuna düşleri yükler gibi.
Günler aylar haftalar yıllar ne de yamanlar
Sanki geçen her anı vuslata ekler gibi.
Vebali Çok ağırdır bitmez aşkın günahı
Adımı koymuşlar doğunca hemen
Dalmışım ummana, akış belirsiz.
Ne yana çevirsem dönüyor dümen
Ömrüme işlenen nakış belirsiz.
Ne güneş doğuyor ne yağıyor kar
Kalbimin çıkmazları adınla barışıyor
Ve bir çocuk elleri içimde yarışıyor.
Sürgündü yar yüreğim yüzüm bir kez gülmedi
Sustum ağlayıp sustum hiç kimseler bilmedi.
Sonsuzluğa uzandı açıldı birer birer,
Eller Allah deyince aşk ile döndü âlem!
Her dala kondu bülbül sevdasıyla beraber,
Güller Allah deyince aşk ile döndü âlem!
Mekke'den Medine'ye senin sesin duyuldu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!