Eğer bir gün gidersen
üzüntü binaları inşa ederim yüreğime
mutluluktan uzak
kedere dost olurum
özlerim çokça
ve hiç ağlamadığım kadar sel olur gözyaşlarım
Öyle çok seviyorum ki seni
seninle güzelleşiyor her kelimem
ve sende can buluyor her cümlem
ne yaptın böyle bana sen
kendimi kaybedip
kendimi buluyorum seni düşünürken
Bir gün daha bitti
ben hala kendimde değilim
kirpiklerim devriliyor gözlerime
giderek büyüyor gece
gerçek kadar uzak her şey
üstüne kar yağmış kaldırımlar gibiyim
Ben zaten İstanbul'um içimde dolaşan sen
Oynaşır güvercinler göğsümün ortasında.
Su üstünde durmuyor aşkın çizdiği desen
Can çekişip dururum sevdanın oltasında.
Ben zaten İstanbul'um bir martı kanadında
Acıya bulanan bir aşkın
hikayesini yazdık biz seninle
içi aşkla dolu olsa da
barındırdığı umutsuzluğu gizlemeye çalıştık
kandırmak istedik kendimizi
saklayarak gözyaşlarımızı
Bir damla hüzün asıldı kirpiklerime
parçalayarak kendini düştü yüzümün çukuruna
açıldı yine yüreğimin kapanmayan yarası
intihar eden duygularıma kanadı bir kez daha
Yürüyorken usulca hakkın doğru yolunda
Durmayanı kovalar duranları taşlarız
Her gün öğrensek bile şu hayat okulunda
Öyle vurdumduymazız suda mısır haşlarız
Uzattın kalbini güneş batarken
Al dedi gözlerin bir gece vakti.
Hasretin aşında zehir yutarken
Bal dedi gözlerin bir gece vakti.
Üstüme yansıdı mehtaptan ziya
Yarayı açmadan kapatmak gerek
Sızı belli olsun bu yeter bize.
Metanet dalında dururken yürek
Hızı belli olsun bu yeter bize.
Büyüyüp yürürken mazi izinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!