Ramazan Kılıç Şiirleri - Şair Ramazan Kılıç

Sabahın erkeninde koyulur yola çırak
İçini çeker her gün yalvarır ağlayarak
Bu çekiç tutan eller kalem tutmalıydı der
Bu kanun böyle gelmiş buda hep böyle gider

Horlanırmı zorlanırmı bilemez

Gülleri topladım bir bir elime
Köşk saraylar kurdum her gün gönlüme
Sayfa sayfa baktım bir de ömrüme
Baharı bekledim bahar gelmedi

Gözümden gönlüme geçtin kaç kere

Kırk arkadaş kardeş gibi büyüdük
Bazen mahçup olduk bazen övündük
Hepimiz de yetmiş binlik köyüdük
Ben Kilis i hep Kilis te yaşadım

Düğün olur hep birlikte coşardık,

Ben hiç sensiz kalmadım ki,
Sen hiç beni terketmedin.
Her zaman bu kalbimdeydin,
Belki bunu farketmedin.

Bir çalışan beş kişiye bakardı,
Çalışan kazanır, çalışmak kârdı,
Ya altmışta ya yetmişte çökerdi,
Kırkında çöktürür şimdiki zaman.

Nedir bu çalımın nedir bu nazın
Her dediğim kabul olur sanırsın
Sen beni herkesten iyi tanırsın
Kimseye yanlışım olmadı benim

Alay etmen için seni sevmedim

Hasret düşmanımdı aşkın belalım
Seninle geçerdi her günüm halim
Eşi bulunmazdı benim sevdamın
Bana mecnun derdin leylam oldun mu

Çarmığa germiştin bu yüreğimi

Gül açınca,gülü seven,deren,çok olur.
Gönül de aşıksa,her gün ömür yok olur,
Simsiyah saçların bir gün gelir ak olur,
Günler geçti hep aşkına sarılıp yattım.

Gurbet bela gibi düştü önüme,

Her lafını ölç biç söyle adalet
Her zaman kirlidir kötü cehalet
Mutlu ol gül eğlen yaşada elbet
Emanet ömürle gezmiyor musun

Bana zaman devir değişti dersin

Kaderle alay eder felekle düşman
Gönlüm sev dedi sevdim yine de pişman
Bazen gezinir bulutlar arasında
Eksilirmi hele hiç aşk sefasında

Teselliden usanır derdi aratır