Ramazan Kılıç Şiirleri - Şair Ramazan Kılıç

Para kalbe kilit vurmuş sevmiyor
Gözümüzü hırs bürümüş görmüyor
Akıl başka başka olmuş bilmiyor
Halimize güleceğiz vallahi

Bilmişler türemiş çiğ den hamlar dan

Toprağı suyunda bereket akar
Çiçeği meyvesinde nimet kokar
Maziyi anınca yüreğim yakar
Benim namlı benim şanlı KİLİS im

Kaldık böyle sanki bir tek başına
Gün görmedik geldik bak kaç yaşına
Kalbler dönmüş sanki mermer daşına
Halimizi kimseler sormor ağe
Giden gidor gidor da dönmor ağe

Gülsemde gönlümü sensizlik kaplar
Aşkı tarif etmemişki kitaplar
Sensiz anlamsız bu güneş mehtaplar
Çık gönlümden artık belammısın sen

Uykularım zaman zaman bölünür

Bir zamanlar sevdim seni,
Hep yaşadım hasretini,
Ben sevdikçe, kaçtın benden,
Anlamadım nefretini.

Aşığım ateşler yakmıyor beni
Gündüzler karanlık saklıyor beni
Senin paran pulun takmıyor beni
Beni yakan beni yıkan sensizlik

Çile çeksem azap görsem yorulmam

Doğruyu demezsin işine gelmez
Diyorsan yalandan kimseler ölmez
Dünyayı anlamaz haddini bilmez
Yalanı seversen yuh kalıbına

Parayı bulunca mertlik bozulur

Görür görmez endamına vuruldum
Aşkın ateşiyle her gün kavruldum
Peşine gezmekten artık yoruldum
Ben seni çok sevdim niçin gelmedin

Seni kırdım seni üzdüm darıldım

Karanlık kaybolup aydınlık varken
Görmezmisin neden ateş yakarsın
Sevgiler açmışken güller kokarken
İnadına sen sel olup yıkarsın

Gönül hep gurbette sılası Sensin
Ağrısa başımın duası Sensin
Ömrümün sahibi havası Sensin
Affet Rabbim diye yalvarıyorum