Ramazan Kılıç Şiirleri - Şair Ramazan Kılıç

Kar yağdı başıma buz oldu anam
Nice diller döndü söz oldu anam
Üç günlük ömrüme göz oldu anam
Kış da geldi geçti bahar gelmiyor

Yine kim kırdı kalbini
İsyan edersin kendine
Bomboş ümitler toplayıp
Gideceksin sevdiğine

Zincirlerle bağlasalar

Aşkı benden çalan zalim
Ne olur çıkma karşıma
Seni hiç hatırlamayayım
Son vereyim ben aşkıma

Dokunma uykularıma

Yüreklere basıp yürüyen insan
Kendini güçlü bil akıllıyım san
Ben olsam bir garib sen olsan bir han
Senin binan olmaz haram sa çıkar

Çekip çevirsende devri alemi

Gücüm yetmese fani dünyaya
Herkes atlı olsa ben kalsam yaya
Gönlüm razı olmaz kötü olmaya
Mutsuzum diyemem herkes ben gibi

Gönlüm bak gözlerimden akan yaşlara

Yaşıyoruz günü ayı,
Mekân biliriz dünyayı,
Yaptık türlü köşk binayı,
Kul olmaya kıyanlar var.

Yaşamış insanlar, giden dönmemiş
İnsanlık bilmeyen, yola girmemiş
Okumuş öğrenmiş bir şey bilmemiş
İnsanlık sınıfta,kalmış arkadaş.

Daha mutlu olacağım diye ayrıldın
Beni bir yabancı görüp eli kayırdın
Hani sen feleği şansı dostun sanırdın
Mutluluk saadet bulmak elindemiki

Boş verdiğin o mazini arıyormuşsun

Güneşi baharı çağırıyorsun
Ayı mehtap yapmış ağırlıyorsun
Gönlüme sev diye bağırıyorsun
Seni seven ölmez ölmez sevdiğim
Sevmeyen yürekler bilmez sevdiğim

Kendini beğenmiş halinden razı
Her zaman huy etmiş havayı nazı
Belliki bilmiyor baharı yazı
Aldırma yüreğim sevmeye değmez

Yüzüne bakarsan yüzü gül gibi